
OUD-BEIJERLAND - Een op de miljoen. Zo groot is de kans dat een gemengd ouderpaar een tweeling krijgt van verschillende huidskleur.
Milou (links) en Laura de Klerk uit Oud-Beijerland zijn er een voorbeeld van. Achttien jaar geleden werden ze geboren. Milou: ,,Mijn vader riep gelijk enthousiast: Duo Penotti!’’ Gisteren zagen de twee zussen de foto in de krant van de pasgeboren Britse tweeling Kaydon en Layton (donker en blank). ,,Dit hadden wij kunnen zijn!’’
Dat Laura zes minuten eerder ter wereld kwam dan Milou, à la. Maar dat zij getint was en haar tweelingzus niet wekte achttien jaar geleden toch ongeloof en verbazing. ,,Mijn vader riep gelijk enthousiast: Duo Penotti!’’ verelt Milou de Klerk. ,,Ik was vrij kaal en Laura had een dot haar. Zij heeft het gen met kleur, ik niet.’’
Het enige dat de 18-jarige tweelingzussen uit Oud-Beijerland met elkaar gemeen hebben, zijn hun ouders en de bruine kijkers. Verder lijkt Laura (pikdonker haar, caramelkleurtje) nauwelijks op Milou (lichte huid, brunette).
Toen de tweeling gisteren in de krant de foto zag van de pasgeboren Britse tweeling Kaydon en Layton (donker en blank) gingen alle bellen rinkelen. ,,Dit hadden wíj kunnen zijn.’’ Als bewijs komen babyfoto’s tevoorschijn.
De kans dat een gemengd ouderpaar een tweeling krijgt van verschillende huidskleur is één op een miljoen. En dus is de geslaagde kruisbestuiving van vader Henny (52, Antilliaans) en moeder Ellen (47, Nederlands) een lot uit de loterij. ,,Eén op een miljoen,’’ zucht Laura. ,,Dat je dan diegene bent is toch wel bijzonder.’’
Voor de tweeling is het nooit een punt geweest. Milou: ,,Pas later word je je bewust door reacties uit je omgeving. Ze vragen of we wel echt een tweeling zijn. Inmiddels weten de meesten in de buurt dat het zo is. Maar zodra je ergens anders komt, moet je altijd weer mensen ervan overtuigen, bijvoorbeeld met je identiteitskaart. Op ons werk in de supermarkt stelden ze ons afzonderlijk allemaal vragen. Ze wilden zeker weten dat we tweeling waren. Ik vind het niet erg. Het is nooit vervelend bedoeld.’’
Daarna zijn we onze eigen gang gegaan. Je bemoeit je toch elke keer met elkaar. We hebben toen bewust gekozen voor een eigen slaapkamer en verschillende schoolklassen. Eigenlijk merken we nooit dat we tweeling zijn, alleen als we jarig zijn.’’
De mix is zo geslaagd dat Milou wel de kleur heeft van ma, maar het karakter van pa: druk en impulsief. Bij Laura - rustig en bedachtzaam - is het net andersom. Milou: ,,Maar ik heb weer de bouw van een Antilliaanse, met bredere heupen.’’
